Güven

Güven

Her insan güvende olmak ister; dostluklarında, arkadaşlıklarında, işinde ve yaşamında… Ne çok şey istiyoruz, değil mi? Aslında hayır; çok şey istemiyoruz. Sadece olması gerekeni istiyoruz.

Hayatın, dünyanın ve insanların içinde, kısacık ömrümüz boyunca en çok ihtiyaç duyduğumuz duygulardan biri güvendir. Ne yazık ki güven, kolay kazanılmıyor. Sınavlardan geçerek, eleye eleye; yanında olduğunu düşündüklerinin karşında durduğuna, arkanda olduğunu sandıklarının ise sırtında yaralar açtığına şahit oldukça insan acı tecrübeler ediniyor. Ve her tecrübeyle birlikte güven de yara alıyor.

Benim için güven, huzur demektir. Uzun yılların bana kazandırdığı naçizane tecrübelerle hayatıma kattığım kızım, üç gönül dostum, kankam, kedim, müziğin büyüsü, kitaplarım ve vazgeçilmezim olan şiirlerim; güven duygusunu yeniden yeşerten değerler oldu.

Güven, yıllar sonra yeniden bulduğum huzurumdur.

Şimdi sizlere naçizane şiirimi sunuyor ve bir soru bırakıyorum:

Sizler için güvenin ve huzurun temsilcisi olan insanlar ya da değerler nelerdir?

Bu fâni dünyada, kalbinizi huzurla dolduran ve size güven veren kimler ya da neler var?

Tuğba Tunçer

GÜVEN

Bendeki adı huzurdur güvenin.

Nice sınavlardan geçer insan;
hayatın içinde var olma savaşı verirken,
her cephede zafer yerine mağlubiyeti,
dayanışma yerine yalnızlığı bulur.

Yanında olduğunu sandıklarının,
arkanda olmadığını gördükçe;
güven,
kalbin en derin yerinden yara alır.

Ne acıdır ki insan,
güvenini kaybedince;

Seni, beni,
bir de dost bildiklerini
yok saymaya başlar.

Oysa dünya denilen fâni,
insana geçici hayaller satar;
gerçekliği, bir illüzyon perdesinin ardından sunar.

İnsan dünyanın hayalinde gezinirken,
gerçeklerle sınanır.
Güven, var olma savaşı verir;
oysa savaşları çıkaran da insandır.

Ben her cephede güvenimle savaşırken,
yanımda bildiklerimi karşımda gördüm.

Arkamdan geldiklerini sandıklarımın,
sırtımda birer yara açtığını;
yaralarıma merhem olmak yerine,
tuz bastıklarını gördüm.

Ama ben,
her mağlubiyette
zafere yürümeyi öğrendim.

Düştükçe kalkmayı,
kırıldıkça güçlenmeyi,
yıkıldıkça yeniden başlamayı öğrendim.

İşte güven de
tam o noktada yeniden filizlendi içimde.

Her zaferde biraz daha büyüdü;
dünya denilen fâni,
gerçeklerime illüzyonlar sunsa da,
ben güvenimle
hayallerimin yarınına ışık tuttum.

Güven,
benim için huzurdu.

Önce huzuru kendimde buldum;
sonra yanıma kattıklarımda…

Üç gönül dostum,
Kankam,
bir kedim,
müziğin büyüsü,
kitaplarım
ve içimi döktüğüm şiirlerim…

Ben,
güvenin huzurlu yolculuğunda,
yanıma kattıklarımla yürüdüm.

Dünümü birlikte yaşadık,
bugünümde el eleyiz.

Ve yarın…

Yarın;
güvenle büyüttüğüm dostluklarım,
yüreğimde çoğalan şiirlerim
ve içimde hiç eksilmeyen huzurumla
aynı gökyüzüne bakacağım.

Çünkü anladım ki;

Güven başkalarında aranmaz bazen,
insan önce kendi yüreğinde bulur onu.

Ve huzur,
kendine sadık kalanların
sessiz zaferidir.

Tuğba Tunçer

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.