“Edepli, edebinden susar; edepsiz ise ben susturdum sanır.”
— MevlânâDaha önce, “Konuşmak sanattır.” demiştim. Oysa zamanla anladım ki susmak da bir edep meselesidir.İnsan, kendini geliştirmeye adamışsa ve başarı merdivenlerini birer ikişer değil, beşer onar adımlarla çıkıyorsa; mutlaka onu taşlayanlar olacaktır. Aşağıya çekmek isteyenler çıkacak, dedikodusunu yapanlar olacak, hatta olmayan sözleri ekleyip çoğaltarak yolunu kesmeye çalışanlarla da karşılaşacaktır.Hayatın değişmeyen gerçeğidir bu.Benim naçizane tavsiyem, kıymetli okuyucularıma şudur:Aldırmayın.Hatta hakkınızda konuşulanlar sizi daha da heyecanlandırsın. Çünkü meyve veren ağaç taşlanır. Siz daima önünüze bakın, hedeflerinize odaklanın ve adımlarınızı daha da hızlandırın.“Bunu nereden biliyorsun?” dediğinizi duyar gibiyim.Çünkü ben böyle düşünüyor, böyle yaşıyor ve uyguluyorum.Naçizane tavsiyem; insanların ne dediğine değil, kendi yolunuza kulak vermenizdir. Yolunuz doğruysa, attığınız adımlar sizi zaten gitmeniz gereken yere ulaştıracaktır.Şimdi sizleri şiirimle baş başa bırakıyorum.Keyifle okumanız dileğiyle…Sevgilerimle, saygılarımla.Tuğba Tunçer
???? ŞİİRİM ????
yerinde konuşmak ise bilgeliktir.Karşındaki insanı dinlemek,
adabınca söz vermek;
sende olan edebi, nezaketi
ve saygıyı gösterir.Sohbet iki kişi arasındaysa,
konuşma sıraya girmiştir;
bir sende, bir bendedir.Sohbet konuşur, insan feyz alır.
Sohbetle başlar dostluklar;
dile gelir bütün dertler,
üzüntüler ve sevinçler.Ne güzeldir sohbetle kurulan dostluklar…
Sohbet dost arar, arkadaş arar, insan arar.
İnsanlar sohbet için bir araya gelir,
konuşma sanatını konuşturur.Bir de susmak vardır ki;
o da konuşmanın ince çizgisidir.Susmak edeptir.
Susmak ahlaktır.
Susmak karakterdir.
Susmak olgunluktur.
Susmak adamlıktır.
Susmak kadınlıktır.Sohbette insanlar konuşur,
vakit gelip ayrılınca
sohbet biter,
konuşma biter.İnsanlarda tatlı bir huzur kalır
ve konuşma susar.Susmak, sohbete verilen en güzel hediyedir.İnsan konuşmayı bilmeli,
ama susmayı da bilmeli.Her konuşulanı başka ortamlarda meze yapmak,
sohbetleri susarak değil,
dedikoduyla egosunu konuşturmak;
ne dostluğa yakışır
ne de insanlığa.Konuşmak sanatsa,
susmak edeptir.Susmak karakterdir.Eğer karakter sağlam değilse,
konuşmak marifet değil;
dedikoduyu
egonun sesi yapmaktır.Ve unutulmamalıdır ki:Konuşmak sanattır,
konuşmayı bilene…Çünkü her söylenen söz marifet değildir;
kimi zaman dedikodu olur,
kimi zaman egonun sesi…Tuğba Tunçer (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
— MevlânâDaha önce, “Konuşmak sanattır.” demiştim. Oysa zamanla anladım ki susmak da bir edep meselesidir.İnsan, kendini geliştirmeye adamışsa ve başarı merdivenlerini birer ikişer değil, beşer onar adımlarla çıkıyorsa; mutlaka onu taşlayanlar olacaktır. Aşağıya çekmek isteyenler çıkacak, dedikodusunu yapanlar olacak, hatta olmayan sözleri ekleyip çoğaltarak yolunu kesmeye çalışanlarla da karşılaşacaktır.Hayatın değişmeyen gerçeğidir bu.Benim naçizane tavsiyem, kıymetli okuyucularıma şudur:Aldırmayın.Hatta hakkınızda konuşulanlar sizi daha da heyecanlandırsın. Çünkü meyve veren ağaç taşlanır. Siz daima önünüze bakın, hedeflerinize odaklanın ve adımlarınızı daha da hızlandırın.“Bunu nereden biliyorsun?” dediğinizi duyar gibiyim.Çünkü ben böyle düşünüyor, böyle yaşıyor ve uyguluyorum.Naçizane tavsiyem; insanların ne dediğine değil, kendi yolunuza kulak vermenizdir. Yolunuz doğruysa, attığınız adımlar sizi zaten gitmeniz gereken yere ulaştıracaktır.Şimdi sizleri şiirimle baş başa bırakıyorum.Keyifle okumanız dileğiyle…Sevgilerimle, saygılarımla.Tuğba Tunçer
???? ŞİİRİM ????
Susmakta Buldum
Konuşmak sanattır, demiştim;yerinde konuşmak ise bilgeliktir.Karşındaki insanı dinlemek,
adabınca söz vermek;
sende olan edebi, nezaketi
ve saygıyı gösterir.Sohbet iki kişi arasındaysa,
konuşma sıraya girmiştir;
bir sende, bir bendedir.Sohbet konuşur, insan feyz alır.
Sohbetle başlar dostluklar;
dile gelir bütün dertler,
üzüntüler ve sevinçler.Ne güzeldir sohbetle kurulan dostluklar…
Sohbet dost arar, arkadaş arar, insan arar.
İnsanlar sohbet için bir araya gelir,
konuşma sanatını konuşturur.Bir de susmak vardır ki;
o da konuşmanın ince çizgisidir.Susmak edeptir.
Susmak ahlaktır.
Susmak karakterdir.
Susmak olgunluktur.
Susmak adamlıktır.
Susmak kadınlıktır.Sohbette insanlar konuşur,
vakit gelip ayrılınca
sohbet biter,
konuşma biter.İnsanlarda tatlı bir huzur kalır
ve konuşma susar.Susmak, sohbete verilen en güzel hediyedir.İnsan konuşmayı bilmeli,
ama susmayı da bilmeli.Her konuşulanı başka ortamlarda meze yapmak,
sohbetleri susarak değil,
dedikoduyla egosunu konuşturmak;
ne dostluğa yakışır
ne de insanlığa.Konuşmak sanatsa,
susmak edeptir.Susmak karakterdir.Eğer karakter sağlam değilse,
konuşmak marifet değil;
dedikoduyu
egonun sesi yapmaktır.Ve unutulmamalıdır ki:Konuşmak sanattır,
konuşmayı bilene…Çünkü her söylenen söz marifet değildir;
kimi zaman dedikodu olur,
kimi zaman egonun sesi…Tuğba Tunçer (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Kimileri Konuştukça batacaklarini bildikleri için susarlar.Yediği haltları kendileride bilir çünkü.
Mert delikanlı olan kişi adını yazarak yorum yapar ister erkek olsun ister bayan boşa düşmanca sallamaz
Yerinde konuşmak, karşındakini dinleyip anlamak adeta bir sanattır... Tebrikler...
Dedikodunun olduğu yerde susmak bazen en ağır cevaptır. Her söze yetişmek, her söylenene karşılık vermek gerekmez; insanın edebi ve duruşu zaten cevabını verir. Çok güzel anlatmışsınız, kaleminize sağlık.
Bu şiirde en çok, susmanın sessizlikten öte bir olgunluk ve karakter meselesi olarak anlatılması etkiledi beni. Her söze cevap vermek yerine, bazen susarak insanın kendini daha güzel ifade edebileceğini hatırlatıyor. Sade, düşündüren ve hayatın içinden bir şiir olmuş. Kaleminize sağlık, yüreğiniz daim olsun arkadaşım.
Çok güzel ve anlamlı bir şiir olmuş. Sözü çoğaltmadan, susmanın da bir erdem olduğunu ne güzel anlatmışsınız. Özellikle “Konuşmak sanatsa, susmak edeptir.” dizesi şiirin özünü tek başına taşıyor. Kaleminize ve yüreğinize sağlık, gönülden tebrik ederim hocam...