Ahlak zorbaya boyun eğmez

Adalet
hepimizindir!

Ahlak
hepimizindir!

Toprak
hepimizindir!

Ekmek
hepimizindir!

Gelecek
hepimizindir!

Ve ey
kendi kıyametini
kendi elleriyle hazırlayanlar!

Bir çukur kazdınız
başkasını gömmek için...

Düştünüz!

Bir duvar ördünüz
halkı dışarıda bırakmak için...

Duvarın içinde
siz kaldınız!

Bir ağ kurdunuz
emeği boğmak için...

Şimdi
o ağın içinde
sudan çıkmış balık gibi
çırpınıyorsunuz!

Çırpının!

Daha çok çırpının!

Çünkü tarih
geri dönüyor!

Halk
geri dönüyor!

Hakikat
geri dönüyor!

Ve unutmayın:

tarih saraylarda yazılmaz yalnızca!

Tarih
fabrikalarda yazılır!

Tarih
tarlalarda yazılır!

Tarih
grev çadırlarında yazılır!

Tarih
işçinin nasırlı ellerinde,
öğrencinin yürüyüşünde,
kadının direnişinde,
köylünün toprağında,
yoksulun sofrasında yazılır!

Ve bir gün...

Bir gün
meydanlar öyle bir sesle dolar ki

duvarlar titrer,

saraylar ürperir,

tahtlar sallanır,

ve halk
tek bir ağızdan haykırır:

YETER!

Yeter artık!

Biz
korkunun çocukları değiliz!

Biz
boyun eğmenin mirasçıları değiliz!

Biz
kul değiliz!

Biz
tebaa değiliz!

Biz
susacak bir kalabalık değiliz!

BİZ HALKIZ!

Ve halk
uyandığında
hiçbir karanlık
sonsuz değildir!

Çünkü karanlık
ışığın yokluğu değildir yalnızca;

bazen
bir halkın
kendi gücünü unutmasıdır.

Şimdi hatırlıyoruz!

Hatırlıyoruz
kim olduğumuzu!

Hatırlıyoruz
ekmeği kimin ürettiğini!

Hatırlıyoruz
sarayları kimin sırtında taşıdığımızı!

Hatırlıyoruz
zenginliği kimin ellerinin yarattığını!

Ve söylüyoruz:

Üreten bizsek,
yöneten de biz olacağız!

Emeğin hakkı
emeğe verilecek!

Halkın sofrasından
zorbaların eli çekilecek!

Çünkü kadim söz
yeniden ayağa kalktı:

Yaşattığını
kendine yaşatmadan
kimse geçemez bu dünyadan!

Ektiğin neyse
onu biçersin!

Zulmün tohumu
adalet biçmez!

Yalanın tohumu
hakikat biçmez!

Sömürünün tohumu
özgürlük biçmez!

Ve ey
kendini dünyanın efendisi sananlar...

Bir gün
sizin de kapınızı
tarih çalacak.

O gün
paranız konuşmayacak.

Makamınız konuşmayacak.

Sarayınız konuşmayacak.

Yalnızca
ne yaşattığınız sorulacak!

Ve halk
orada olacak.

İşçi orada olacak.

Köylü orada olacak.

Gençler orada olacak.

Kadınlar orada olacak.

Ve biz
hep birlikte
aynı göğe bakıp
aynı sözü söyleyeceğiz:

İNSAN İÇİN!

EMEK İÇİN!

ÖZGÜRLÜK İÇİN!

ADALET İÇİN!

EŞİTLİK İÇİN!

Ve son kez değil,
ilk kez söyler gibi:

BİLENLER GERİ GELDİ!
HALK GERİ GELDİ!
HAKİKAT GERİ GELDİ!
VE ARTIK

HİÇBİR ZORBA
KENDİNİ
AHLAKIN YERİNE KOYAMAYACAK!

NOKTA!

Hikmet Metin Çavdar