Bugün, sessizliğin bile bir anlam taşıdığı bu şiirin anısına…
Bazı dizeler sadece okunmaz; insanın içinde yankılanır.
Geçmişin gölgesinden geleceğin ışığına uzanan her kelime, aynada görünen yüzden çok daha derinini anlatır.
“Çünkü ayna; sadece yüzü değil, ruhu da gösterir…”
Bu güzel şiirin bıraktığı iz, kalplerde ışık olarak yaşamaya devam edecek.
Tükeneceğiz sessizliğin yansımasında
Geçmişin gölgesi,
Geleceğe yansımaya yeltenirken;
Tüm olumsuzlukları,
Olumlu taraflarla değiştirir.
Karşısındaki aynayı
Kendine çevirir insan…
Yansıyan yüzündeki
Gülüşleri ışıtılı,
Arkası ise karanlık;
Uçsuz bucaksız,
Derin bir kuyu…
Geçmişe gölge,
Geleceğe ise kehanettir.
Ayna, koca bir sırdır aslında.
Karşısındaki insan neyse
Onu gösteren,
Bakmasını bilene konuşan,
Dile gelen;
Anlamayana ise
Sağır bir sessizliğin acısı…
Ve ben aynayım…
Görmesini, bakmasını bilene
Işıltılı gülüşlerimi;
Bilmeyene ise
Sessizliğimi yansıtan…
Ayna sırdır.
Sır ise sabırla sınanır.
Tıpkı insanın,
Kendi yansımasıyla sınandığı gibi…
Her insanın karşısında
Görünmez bir ayna vardır.
Ne yaparsanız yapın,
Size geri yansıtan…
Geçmişinizi, geleceğinizi,
Sevincinizi, hüznünüzü,
Sessizliğinizi ve çığlığınızı…
Çünkü ayna;
Sadece yüzü değil,
Ruhu da gösterir…
Tuğba Tunçer
Öncelikle HC HABER AJANSINA HİKMET ÇAVDAR BEYE Çok teşekkür ediyorum. Şiirimin başında yazdığı anlamlı güzel sözlerle şiirimi anlattığı içinde ayrıca teşekkür ediyorum. Haber Ajansında Köşe yazarı olmak gurur verici .
Tuğba Tunçer’in “Tükeneceğiz Sessizliğin Yansımasında” şiiri, aynayı yalnızca bir nesne değil; insanın geçmişi, geleceği ve iç dünyasıyla yüzleştiği derin bir sembol olarak ele alıyor. Şiirdeki sessizlik, sır ve sabır imgeleri; insanın kendi ruhuna bakabilmesinin ne kadar zor ama gerekli olduğunu hissettiriyor. Özellikle “Ve ben aynayım…” dizeleri, şiire güçlü ve kişisel bir kimlik kazandırıyor. Okuyucuyu dış görünüşün ötesine geçmeye, kendi içindeki karanlıkla ve ışıkla yüzleşmeye davet eden etkileyici, düşündürücü bir çalışma.