İki can var benim evimde,
Biri Şiva, biri Rüzgâr.
Biri kızım, biri oğlum,
İkisi de başka bir sevda,
İkisi de evladım benim.

Şiva kızım, bir zamanlar
Sesiyle inletirdi ortalığı.
Bir havlardı, bir daha havlardı,
Ne komşu dinlerdi ne beni...
Sonra bir gün uslandı,
Artık eski Şiva'dan eser kalmadı.

Rüzgâr ise bambaşkaydı,
Sessiz, sakin, kendi hâlinde.
Ne bir havlama, ne bir gürültü,
Kimseyi rahatsız etmezdi.
Meğer insanın huyu değişirmiş,
Şimdi sıra ona gelmiş.

İki yıldır gök gürlese,
Yağmur cama vursa,
Rüzgâr başlıyor havlamaya.
Ben de kalkıp yanına gidiyorum,
Komşular rahatsız olmasın diye.
Beni görünce susuyor,
Sanki biraz da bana güveniyor.

Bazen sabahı ediyoruz birlikte,
Evin sığınağına iniyoruz.
Ben başında bekliyorum,
O bir süre sonra gözlerini kapatıyor.
Ben yağmurun sesini dinliyorum,
O horul horul uyuyor.
Hor hor hor...
Bir de keyfine bakıyor ki sormayın!

Ben orada uykusuz,
O yanımda mışıl mışıl...
Arada dönüp yüzüne bakıyorum,
İçimden gülmek geliyor.
Bunca yolu seni susturmak için geldim,
Sen çoktan uykuya dalmışsın be oğlum!

Şimdi düşünüyorum da,
Neler değişti bizim evde.
Bir zamanlar Şiva'nın sesinden
Geceyi zor ederdik.
Şimdi Rüzgâr için uykular bölünüyor.
Ama olsun,
Yeter ki bir şeyleri olmasın.

Şiva'm, Rüzgâr'ım...
Siz eve geldiğinizden beri
Ev dediğin biraz daha ev oldu.
Bazen kızıyorum, bazen gülüyorum,
Bazen uykusuz kalıyorum sizin yüzünüzden.
Ama bir gün bile
Varlığınızdan şikâyet etmedim.

Siz bilmezsiniz belki,
Ben kapıyı her açtığımda
İki çift gözün bana bakması
Bütün yorgunluğumu alıyor.
Biriniz kuyruğunuzu sallıyor,
Diğeriniz yanıma sokuluyor.
Dünyanın bütün dertleri
O an kapının dışında kalıyor.

Ömrünüz uzun olsun benim çocuklarım,
Sağlığınız eksik olmasın.
Varsın yağmur yağsın,
Varsın gök gürlesin.
Ben yine yanınıza gelirim,
Gerekirse sabaha kadar beklerim.

Yeter ki siz iyi olun,
Yeter ki evde sesiniz olsun.
Benim Şiva'm, benim Rüzgâr'ım,
Siz benim canımdan bir parçasınız.

İnsan bazen evlat sahibi olmak için
Aynı kandan gelmeyi beklemiyormuş.
Ben bunu sizde öğrendim.

 

Hikmet Metin Çavdar

 

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.