Siyaset Dediğin: Koltuk Değil, Halkın Derdi ve Vicdan Meselesi
Siyasette kalmak zor iş kardeşim.
Hele bugünlerde...
Bir bakıyorsun,
dün birbirine ağır sözler söyleyenler
bugün aynı masada oturuyor.
Dün başka konuşan,
bugün başka konuşuyor.
Kimin ne söylediğini,
ne zaman söylediğini
takip etmek bile mesele oldu artık.
Birileri kimin nerede oturacağının derdinde,
insanlar akşam eve ne götüreceğini düşünüyor.
Kiralar almış başını gitmiş,
pazara çıkan eli boş dönüyor.
Gençler geleceğini başka ülkelerde arıyor.
Emekli ay sonunu nasıl getireceğini düşünüyor.
Ama ekranları açıyorsun,
herkes memleketi kurtarıyor!
Konuşan çok kardeşim,
ama iş icraata gelince
nedense ortalık sessizleşiyor.
Peki kardeşim,
bu memleketin gerçek derdini
kim dinliyor?
Adalet diyoruz,
geçim diyoruz,
eğitim diyoruz.
Ama konuşulan başka,
yaşanan bambaşka.
Siyaset dediğin
sadece kürsüye çıkıp konuşmak değildir.
Mikrofonu eline alınca
her şey güzel görünür zaten.
Asıl mesele,
alkış kesildiğinde ne yaptığındır.
Seçim zamanı kapı kapı dolaşıp
vatandaşa kardeşim diyenleri gördük.
Seçim bitince telefonlara çıkmayanları da...
Dün halkın yanında duran,
bugün halkın sesini duymayanları da...
Bak kardeşim,
insan her şeyi unutmaz.
Kimin ne söylediğini,
kimin nerede durduğunu
bir kenara yazar.
Bu memleketin insanı
artık güzel sözden çok
yapılan işe bakıyor.
Öyle her gün yeni bir tartışma,
yeni bir gündem,
yeni bir suçlama da
insanların karnını doyurmuyor.
Hayat dediğin beklemiyor kardeşim.
Faturalar geliyor,
pazar filesi dolmuyor,
gençlerin hayalleri yarım kalıyor.
Böyle bir ortamda
siyasetçi olmak kolay,
siyasetçi kalmak zordur.
Hele bir de doğru bildiğinden
vazgeçmeyeceksen...
Çıkarın karşısında eğilmeyecek,
gücün karşısında susmayacak,
koltuğu memleketin önüne koymayacaksan
işin daha da zor kardeşim.
Bazen insan düşünüyor,
bunca şeye rağmen
hâlâ bir şeylerin düzeleceğini bekliyoruz.
Demek ki içimizde
henüz tükenmeyen bir umut var.
Seçim de biter, kalabalık da dağılır.
Sonra herkes kendi hayatına döner.
Ama verilen sözler var ya kardeşim,
işte onlar öyle kolay unutulmaz.
Bence siyaset dediğin,
insanın yüzüne bakabilmektir.
Yarın karşılaştığında
başını öne eğmek zorunda kalmamaktır.
Bugün oturduğun koltukta
yarın bir başkası oturur.
Sen de dönüp kendi hayatına bakarsın.
İşte o zaman insanın aklına
yaptıkları da gelir, yapamadıkları da...
Benim bildiğim,
insan giderken arkasından
kaç kişinin alkışladığından çok,
kaç kişinin içtenlikle
hakkını helal ettiğine bakmalı.
Çünkü geriye kalan
makamın, unvanın değil kardeşim,
insanların seni nasıl hatırladığıdır.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.