VAKİTSİZ SAATLER
VAKİTSİZ SAATLER
Ölüm, doğum ve nikâh gününü şaşırmazmış.
Ne bir salise ileri, ne bir salise geri…
Tam vaktinde vuku bulur.
Allah’ın takdiri ne zamansa, o anda hep yerine varır.
Vakitsiz saatlerde düşünür insan; ölüm de vuku bulacağı saliseyi bekler. Alna yazılan saat geldiğinde, vakit durur ve ölüm saati yazılır.
Her şey susmuştur artık…
Sözler susar, sesler diner, zaman bile derin bir sessizliğe gömülür.
Geriye yalnızca hatıralar kalır.
Tek canlı olan onlardır artık; anılarda yaşayan, vakitli vakitsiz gelen hatıralar…
Bir gün gözyaşına düşerler, bir gün kalbe, bir gün de akla…
Ve insan, vakit durmuş olsa bile, hatıraların içinde yaşamaya devam eder.
Tuğba Tunçer
Vakitsiz saatlerde...
Saat,
hiç durmadan akarken zamanda;
vakit,
takvimle yarışırcasına
yapraklarını eskitir.
Ve bir gün gelir...
Dakikalar yavaşlar.
Saniyeler ise,
EKG'ye bağlı bir hayat çizgisi misali,
önce bir düz çizgiye dönüşür,
sonra...
bir kez daha yukarıya doğru kıpırdar.
Ve artık zaman,
vaktini yitirmiştir.
Saat ise,
tek bir dakikaya
kendini mühürlemiştir.
Takvimin son yaprağı,
usulca,
esen tatlı rüzgâra
kendini teslim eder.
Hayat çizgisi
düzlüğü gösterirken,
saat de
vaktinde durmuştur artık.
Geride,
koca bir ömürden,
vakitsiz saatlere
sığmayan dakikalar kalmıştır...
Saat durmuş.
Zaman susmuştur.
Hatıralar ise,
yaşamaya devam etmiştir...
Tuğba Tunçer
Vakitsiz saatlerde...
Saat,
hiç durmadan akarken zamanda;
vakit,
takvimle yarışırcasına
yapraklarını eskitir.
Ve bir gün gelir...
Dakikalar yavaşlar.
Saniyeler ise,
EKG'ye bağlı bir hayat çizgisi misali,
önce bir düz çizgiye dönüşür,
sonra...
bir kez daha yukarıya doğru kıpırdar.
Ve artık zaman,
vaktini yitirmiştir.
Saat ise,
tek bir dakikaya
kendini mühürlemiştir.
Takvimin son yaprağı,
usulca,
esen tatlı rüzgâra
kendini teslim eder.
Hayat çizgisi
düzlüğü gösterirken,
saat de
vaktinde durmuştur artık.
Geride,
koca bir ömürden,
vakitsiz saatlere
sığmayan dakikalar kalmıştır...
Saat durmuş.
Zaman susmuştur.
Hatıralar ise,
yaşamaya devam etmiştir...
Tuğba Tunçer
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.